Vrijheid van meningsuiting

Nu maar eens een stukje over “vrijheid van meningsuiting”, veel te lang natuurlijk voor de gemiddelde lezer maar oké, ik wilde het even kwijt.

Veel mensen, inclusief ikzelf, vinden het nogal belangrijk om een mening te mogen uiten over iets wat ze voor het algemeen belang, van belang vinden te zeggen. Je kunt zelf een mening hebben of je aansluiten bij de mening van een ander als je vindt dat die persoon jouw mening vertegenwoordigt. Je kunt bijvoorbeeld van mening zijn dat je anderen moet waarschuwen voor iets waar je bang voor bent, je kunt proberen de wereld te verbeteren wanneer je ideeën hebt hoe het beter kan, je kunt een mening hebben over politiek, religie, gezondheidszorg, milieu, auto’s, bekende Nederlanders, noem maar op, als jij vindt dat jouw mening belangrijk genoeg is om aan de rest van de wereld te verkondigen dan heb je daar recht op. Je bent niets beter en ook niets minder dan iemand anders, je bent een persoon met een mening. En dat we die meningen mogen uiten daar moeten we trots op zijn, en gelijk ook zuinig.

Ondertussen wordt er ook wereldwijd afgegeven op zogenaamde beschavingen waar het vrije woord minder gemeengoed is, waar mensen moeten oppassen met wat ze zeggen want het uiten van hun mening kan ze daar wel eens duur komen te staan. Landen waar dictators of religieuze leiders of regeringen van schijnverkozen leiders uit een kleine elitaire kring de dienst uitmaken. Wat is het fijn om daar een mening over te hebben, want die mening wordt door velen gedeeld en dus voel je je gesteund en onderdeel van een massa. Of nou ja, je hebt het gevoel dat je ergens bij hoort, en dat is weer belangrijk voor je eigen identiteit, dus niks mis mee zou je zeggen. Wij vinden vrijheid van meningsuiting dan ook belangrijk en dat wensen wij ook die arme mensen in die – in onze ogen ellendige – landen toe. Zo lang ze maar daar blijven, “natuurlijk”.

Maar hoe gaan we eigenlijk zelf met die vrijheid van meningsuiting om? Hoe tolerant zijn wij zelf, wanneer wij een mening horen die ons niet aanstaat? Ik had ooit eens de euvele moed om op een website van een Nederlandse voetbalclub een mening te geven over het gebruik van vuurwerk op tribunes waar ook kinderen zaten. Niet echt een uitgebreid onderbouwde mening, gewoon één woord van afkeuring, meer leek me ook niet nodig. Je wilt niet weten wat een reacties er volgden! Variërend van scheldkanonnades tot regelrechte bedreigingen, wat me ertoe bracht de volgende dag die kleine uiting van een mening maar weer te verwijderen.

Ander voorbeeld: een discussie op een Nederlandse website over asielzoekers. Eigenlijk kon je het nauwelijks een discussie noemen, het waren voornamelijk elkaar versterkende meningen van “reaguurders” die zichzelf oh zo maatschappelijk betrokken en in hun gelijk gesteld voelden. De enkeling die het waagde een afwijkende mening te verkondigen werd tot op de grond toe afgebrand, wat op zich natuurlijk niet erg is want bij het uiten van een mening hoort ook het accepteren van een tegenmening en wanneer je zo dapper bent om in het hol van de leeuw iets afwijkends te verkondigen moet je ook kunnen incasseren. Maar wanneer er ook bedreigingen worden geuit en termen als landverrader en nekschot worden gebruikt, dan is het wat anders. Dan is er geen sprake meer van een open discussie en respect voor een mening, dan is er alleen nog maar de overtuiging van het gelijk van de eigen mening en het onderdrukken van mensen met een afwijkende mening.

De laatste tijd hoor ik veel mensen opkomen voor behoud van tradities en onze levensstijl met onze waarden en normen en ze hebben naar mijn mening vaak gelijk. Ook ik ben voor behoud van zwarte piet, voor streng straffen van draaideurcriminelen, voor het terugsturen van immigranten die hier niks te zoeken hebben, voor verbetering van zorg voor ouderen, voor het uitbannen van religieuze uitingen op straat, voor meer veiligheid, voor een eerlijke verdeling van onze welvaart, voor een beter milieu, voor bescherming van dieren, voor beter onderwijs en een betere begeleiding van de opgroeiende jeugd. Maar ik ben tégen polarisering, mensen over één kam scheren op grond van politieke overtuiging, rijkdom, huidskleur, afkomst of religie. Wanneer namelijk die polarisering zich uit in bedreiging en geweld en het aanzetten tot haat, dan is er uiteindelijk geen verschil meer met die “beschavingen” waar wij zo graag op afgeven. Dan is ook hier geen recht om jezelf te kunnen zijn en geen vrijheid van meningsuiting…

Het zou geen kwaad kunnen mekaar daar af en toe eens op te wijzen.

Eric

Over ericbarkman

Soms moet ik gewoon wat kwijt
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s